Όλοι έχουμε γίνει μάρτυρες μικροατυχημάτων μέσα στο σπίτι, με πρωταγωνιστές τα μικρά μας αγγελούδια. Όσο σωστά και να είναι διαμορφωμένος ο χώρος και όσους κανόνες ασφάλειας και αν τηρήσουμε, πάντα οι κίνδυνοι παραμονεύουν στην πρώτη τους «απροσεξία». Ένα χτύπημα, ένα κόψιμο ή ένα πέσιμο είναι ικανά να τρομοκρατήσουν εκείνα και εμάς και να χαλάσουν τη διάθεσή μας για το υπόλοιπο της ημέρας. Όταν, λοιπόν, συμβεί το ατύχημα, τι πρέπει να κάνουμε; Ποιες είναι οι πρώτες βοήθειες που μπορούμε να δώσουμε στα παιδιά μας;

Καταρχήν κρατήστε την ψυχραιμία σας. Είναι ο νούμερο 1 κανόνας και ο πιο σημαντικός. Τα παιδιά τρομάζουν πολύ εύκολα και αν μας δουν πανικοβλημένους, θα φοβηθούν ακόμα περισσότερο. Πολλές φορές μάλιστα τρομάζουν περισσότερο γιατί δεν ξέρουν τι τους συνέβη, παρά γιατί πονάνε ή έχουν χτυπήσει σοβαρά.


Χτυπήματα στο κεφάλι

Σε μικρά χτυπήματα, που δεν χρειάζονται ιατρική βοήθεια, αρκεί να τοποθετήσετε μια παγοκύστη (ή ακόμα και μια κρύα συσκευασία από την κατάψυξή σας) για 20 λεπτά στο επίμαχο σημείο.  Αν όμως το παιδί χάσει τις αισθήσεις του ή έχει συμπτώματα όπως υπνηλία, τάση για εμετό και δυσκολία προσανατολισμού, πρέπει να επικοινωνήσετε αμέσως με τον παιδίατρο και να το πάτε στο νοσοκομείο όσο ήπιο και αν είναι το χτύπημα στο κεφάλι.


Ρινορραγία

Αν ανοίξει η μύτη του παιδιού σας, αυτό που σίγουρα ΔΕΝ πρέπει να κάνετε είναι να το αφήσετε να σκύψει προς τα πίσω, γιατί έτσι αυξάνεται ο κίνδυνος κατάποσης του αίματος αλλά και η τάση για εμετό. Για να σταματήσει η ρινορραγία, εφαρμόστε ένα κρύο πανί στο εξωτερικό μέρος της μύτης, πάνω απ’ τα ρουθούνια. Μην τοποθετήσετε βαμβάκι ή χαρτομάντιλα μέσα στη μύτη. Στη συνέχεια, πείτε στο παιδί να σκύψει το κεφάλι του ελαφρώς μπροστά. Αρχίστε να πιέζετε με τον δείκτη και τον αντίχειρά σας τα σημεία που έχετε καλύψει με το πανί για περίπου 10 λεπτά. Αν η ρινορραγία δεν σταματήσει, επαναλάβετε την ίδια διαδικασία για 10 λεπτά ακόμα.


Κοψίματα – εκδορές

Σε περίπτωση αιμορραγίας ύστερα από κάποιο κόψιμο ή χτύπημα ή αν αντιληφθείτε ότι κάποια «ακίδα» έχει εισχωρήσει στο δέρμα του παιδιού, πιέστε την ανοιχτή πληγή με ένα καθαρό πανί για 5 με 10 λεπτά. Αν κάτι έχει εισχωρήσει μέσα στην πληγή, το αφαιρείται με ένα τσιμπιδάκι φρυδιών, το οποίο θα έχετε απολυμάνει με οινόπνευμα. Στη συνέχεια, καθαρίστε την πληγή με σαπούνι και νερό και καλύψτε τη με τσιρότο ή γάζα.


Μελανιές

Πρόκειται για σύνηθες φαινόμενο στα παιδιά, όταν χτυπούν ή πέφτουν και τραυματίζεται εσωτερικά το δέρμα. Το μυστικό για να μην επεκταθεί μια μελανιά είναι να τοποθετήσετε επάνω της μια παγοκύστη ή ένα πανί που πρώτα θα έχετε «βυθίσει» σε κρύο νερό. Επιπλέον, θα μειωθεί αρκετά ο πόνος που νιώθει το παιδί. Παράλληλα, δώστε στο παιδί φρούτα που περιέχουν βιταμίνη C (μήλα, πορτοκάλια κ.λ.π), καθώς επιταχύνεται η επούλωση του χτυπήματος.


Έγκαυμα

Όταν πρόκειται για εγκαύματα πρώτου βαθμού που εκδηλώνονται με κοκκινίλες και θερμό δέρμα, αφήνετε κρύο νερό να τρέξει στο σημείο για 10 λεπτά και στη συνέχεια το σκουπίζετε πολύ ελαφρά με μια πετσέτα. Αν το παιδί πονάει ακόμα, εφαρμόστε μια κρύα κομπρέσα στην περιοχή – αποφύγετε τα παγάκια γιατί μπορεί να προκαλέσουν ακόμα μεγαλύτερη βλάβη στο καμένο δέρμα. Μπορείτε επίσης να βάλετε μια ειδική κρέμα που θα διατηρεί την υγρασία της περιοχής, η οποία όμως δεν θα περιέχει αλκοόλ ή αρώματα που μπορεί να την ερεθίσουν περισσότερο.


Στραμπούληγμα

Συμβαίνει καθημερινά σε εκατοντάδες παιδιά. Μια παγοκύστη στο σημείο του έχει στραμπουλίξει το πόδι του το παιδί και ξεκούραση για αρκετές ώρες.


Φαρμακείο στο σπίτι

Για την αντιμετώπιση των μικροτραυματισμών στο σπίτι, το φαρμακείο μας θα πρέπει να περιλαμβάνει τα απαραίτητα: αποστειρωμένες γάζες, αντισηπτικό, παγοκύστες, gel για εγκαύματα, οξυζενέ.


Χάδι και αγκαλιά…

Επειδή, όπως είπαμε, τα παιδιά τρομάζουν περισσότερο γιατί δεν ξέρουν τι τους συνέβη, είναι προτιμότερο να τα πάρετε αγκαλιά, παρά να τους φωνάξετε για την «απροσεξία» τους. Το αγαπημένο του παιχνίδι, ένα τραγούδι, τα γλυκά λόγια και η αγκαλιά θα τους προσφέρουν αίσθημα ηρεμίας και ασφάλειας.


Ετοιμότητα και παρατήρηση

Η ετοιμότητα και πρόληψη αποτελούν τους βασικούς παράγοντες στην ελαχιστοποίηση περιπτώσεων πιθανού ατυχήματος. Δεν αναιρούν όμως το βασικό κανόνα, που είναι ένας: διαρκής επιτήρηση. Ας μην ξεχνάμε ποτέ ότι τα μικρά παιδιά, ιδιαίτερα κάτω των 5 χρονών, δεν πρέπει να μένουν μόνα τους ούτε για ένα λεπτό, γιατί ακόμη κι αυτός ο ελάχιστος χρόνος είναι αρκετός για να προκληθεί ατύχημα.